Cafe

Kto wynalazł wieczne pióro? Pióro wieczne to jeden z wynalazków towarzyszących człowiekowi od zarania dziejów. Wynalazek, który udoskonala się razem z rozwojem technologii dostępnej człowiekowi. W pochodzącym z XIV wieku p.n.e. grobie Tutenchamona , angielski egiptolog Carter, znalazł zaostrzoną z jednej strony trzcinę w metalowej oprawie wypełnioną ciemnym atramentem. Mieli zapewne dużo papirusu do zapisania – tak więc Egipcjanie?

A może to Chińczycy – w wolnych chwilach pomiędzy wynajdywaniem papieru, prochu i kilku innych rzeczy bez których nie wyobrażamy sobie teraz życia . Ich biegłośc w wytwarzaniu współczesnych „instrumentów piśmienniczych” daje do myślenia.

Pióro wieczne (fountain pen) jest tylko handlową nazwą skomplikowanego i zaawansowanego technologicznie i technicznie urządzenia powszechnie nazywanego instrumentem piśmienniczym (wrighting instrument).

Pierwszy patent na wieczne pióro został przyznany w 1830r. chociaż pierwsze opisy w Eropie pochodzą z połowy XVII wieku.

Początkowo wieczne pióra były bardzo zawodne. Atrament wysychał albo wypływał za szybko. W 1883 roku Amerykanin Waterman skonstruował wieczne pióro pozbawione w znacznym stopniu tych wad. Na przełomie XIX i XX wieku George Parker zbudował układ eliminujący kleksy a kilkanaście lat później Walter Sheaffer – również z USA zastosował napełnianie pióra poprzez dźwignię (zamiast kroplomierza).

W 1929r. swoje rozwiązanie dorzucili Niemcy – Pelikan zastosował tłoczek do atramentu.

W połowie XX wieku pojawiły się plastikowe naboje na atrament, zastępując niewygodne w użyciu i trudne w produkcji, naboje ze szkła.

Wynaleziony jeszcze przed II-gą Wojną Światową przez Węgrów długopis, głównie dzięki konkurencyjnej cenie i prostocie produkcji odebrał piórom z początkiem lat 50-tych znaczą częśc rynku. Niemniej jednak, o ile tam gdzie potrzebne są tanie urządzenia do pisania czy wypełniania formularzy – urzędy, biura itp., długopis sprawuje się bezkonkurencyjnie, to na polu prywatnej korespondencji przegrywa z piórem a już przy np sygnowaniu dokumentów wielkiej wagi przez przywódców światowych w ogóle nie występuje. Wynika to nie tylko z prestiżu jakim otoczone jest pióro ale także z jednej z odróżniających je od długopisu cech – pióro nie wymaga (wręcz nie znosi) nacisku przy pisaniu, nie dając tym samym możliwości „przebitek” na kartkach (czy innych podkładkach) pod spodem. Nie mniej istotnym atutem pióra jest możliwość „personifikacji” poprzez szeroką gamę – dostępnych kolorów atramentów.

Sama zasada działania pióra wiecznego ma w sobie pewną magię – atrament ma z niego „wypływać” wtedy gdy tego chce właściciel i tylko wtedy. Kiedy indziej, bez względu na pozycję w jakiej się pióro znajduje ma nie „wypływać”. A jednocześnie atramentowi nie wolno wyschną wewnątrz - zazwyczaj kończy się to kosztowną naprawą o ile nie bezpowrotnym zniszczeniem pióra. Co prawda dużo do „powiedzenia” mają w tym przypadku właściwości jakie posiada sam atrament.